Weekend Poeldijk 2002
Het is 30 augustus 2002, rond 18.00 uur. Er verzamelt zich een groep mensen, bepakt en bezakt, op het raadhuisplein te Nistelrode, en stuk voor stuk een gezicht vol verwachting op wat er komen gaat. Deze groep mensen wordt ook wel blaaskapel ‘De Opstijgers’ genoemd. Rond 18.30 werd koers gezet naar Poeldijk, het westen des lands.
Vrijdagavond, de gebruikelijke repetitieavond, vond dus in de blokhut in Poeldijk plaats. Zoals gewoonlijk genoot de crew op dat moment van een welverdiend drankje. Na de repetitie met zijn allen op verkenningstocht in het dorp. Deze verkenningstocht eindigde echter vrij snel, want het doel was gevonden. De sumoworstel-wedstrijd in de feesttent. In Poeldijk waren namelijk die week de zomerfeesten. Het was duidelijk dat de Opstijgers zich zeer makkelijk aanpasten aan de vrolijke sfeer. Met andere woorden het was zeer gezellig. Eenmaal thuis gekomen was het voor sommige hoog tijd om naar bed te gaan (hier worden verder geen namen genoemd) en voor anderen nog niet. Om toch moe genoeg te worden om te kunnen slapen, lieten enkele ‘sportievelingen’ hun ver-springkwaliteiten zien. Het gebeurde dat sommige (ook hier worden geen namen genoemd) hun sportiviteit hoger inschatte dan deze bleek te zijn, wat redelijke pijnlijke gevolgen had.
De volgende ochtend redelijk vroeg het geliefde (lucht)bedje uitgetrommeld. Na een lekker ontbijt op pad naar Katwijk aan de Rijn om mee te doen aan het blaaskapellenfestival. Op verschillende locaties in het dorp traden de blaaskapellen op. Deze dag was uitermate goed georganiseerd, voor iedere kapel was namelijk gratis eten voor de hele dag. Dat beviel goed. Eten is immers een goede eigenschap van de Opstijgers, naast muziek en lol maken.
Toen de dag op het einde liep, kwam dus ook de prijsuitreiking in zicht. Uiteindelijk was de hele groep weer compleet, nadat er vier leden kwijt waren door de stommiteiten van twee bestuursleden. Deze twee mochten van geluk spreken dat er twee andere leden bereid waren om voor de tweede keer (!!) op hen te wachten. De Opstijgers hadden de 9e plaats behaald.
Aansluitend was er ’s avonds een buffet. Tijdens het eten is het juryrapport goed bestudeerd en hieruit bleek dat we niet mochten klagen over het resultaat, dat er een veelbelovende toekomst in het verschiet ligt. Hierna vertrokken bussen vol met Opstijgers met volle buiken weer naar de blokhut in Poeldijk.
Die zaterdagavond waren de Opstijgers wederom te vinden in de feesttent in Poeldijk om te genieten van de mooie muziek van de band (Niet dus!!!). Niettemin drukte dat de pret niet en was het een leuke avond, die net zoals de vorige avond afgesloten werd met de sportiviteit van de Opstijgers en vanzelfsprekend weer met de pijnlijke gevolgen.
Zondag was het tijd voor de Open Poeldijkse Kampioenschappen. Hier waren de Opstijgers ook van de partij. De sterren stonden die dag goed gezind voor de Opstijgers en iedere Opstijger was op zijn best. De vier optredens die dag, daar spetterde de vonken van af. Deze vonken waren terecht ook opgemerkt door de juryleden, met als resultaat dat de Opstijgers de derde prijs binnen haalde. Zeker niet verkeerd als je bedenkt dat er die dag 39 kapellen hebben opgetreden, waarvan er 14 deel namen in de wedstrijdklasse (inclusief ‘De Opstijgers’)
.
Er wordt altijd gezegd: “Stop op het hoogtepunt.” Zo ook met dit weekend, na de behaalde 3e prijs was er nog een afsluitend etentje met zijn allen. Hierna werd koers gezet naar Nistelrode, waar we later op de zondagavond gelukkig allemaal veilig zijn aangekomen.